21 اکتبر

پیری پوست

پیری پوست

پیری پوست روندی تدریجی است که در همراهی با افزایش سن رخ داده و در نهایت به تغییرات ظاهری وعملکردی پوست منجر می شود. برخی از این تغییرات ذاتی هستند و به دلیل کد گذاری ژنی در مقاطع مختلف سنی ظاهر می شوند در حالیکه عوامل محیطی همچون اشعه ماوراء بنفش (UV) و تغییرات هورمونی (بخصوص در زنان پس از یا ئسگی)نیز بر تغییرات ذاتی افزوده می شوند.راجع به میزان نقش هر یک از این عوامل در پیری پوست به سختی می توان اظهار نظر کرد.

پیری پوستاگر چه پیری فرایندی است که تمام اعضاء بدن را درگیر می کند اما پیری پوست صورت کانون توجه عمومی بیشتری است. علت این است که پوست صورت نقش عمده ای در ارتباطات اجتماعی و جنسی بازی می کند و داشتن پوست و مویی که به لحاظ ظاهری و حسی جذاب باشد، مهم است.

مشخص ترین نشانه های پیری پوست عبارتند از :

  • تحلیل رفتگی پوست
  • شلی پوست
  • چروک های پوستی
  • آویزان شدن پوست
  • خشکی پوست
  • زردی پوست
  • بروز و تشدید لک های پوستی
  • بروز موهای خاکستری پراکنده

لازم به ذکر اینکه پوست از سه لایه تشکیل شده است.لایه خارجی پوست اپیدرم، لایه میانی پوست درم و لایه زیرین پوست هیپودرم یا همان لایه چربی است.غدد عرق غدد سباسه( مترشحه چربی پوست) و موها ضمایم پوستی هستند که از لایه میانی پوست منشا گرفته و از اپیدرم عبور کرده به سطح پوست می رسند.

درادامه بحث اثرات پیری پوست را در لایه ها و ضمائم پوستی بررسی بیشتر می کنیم.

لایه خارجی پوست (اپیدرم)

با افزایش سن ضخامت لایه های سلولی کل اپیدرم کم شده و سلولها نظم کمتری می یابند و از نظر شکل و اندازه نا منظم می شوند. سرعت تکثیر و جایگزینی سلولی بین دهه های سوم تا هفتم نصف می شود. به همین علت سرعت ترمیم اپیدرم و ترمیم زخم ها با افزایش سن، کاهش می یابد.

ظرفیت جذب آب لایه شاخی پوست با سن کم می شود که این موضوع در کنار کاهش فعالیت غدد پوست باعث خشکی و خارش پوست در افراد مسن می شود.

لایه میانی پوست یا درم

بدون شک چروک های پوستی ( wrinkles ) بطور کامل ناشی از تغییرات لایه میانی پوست هستند. با افزایش سن کلا ژن لایه میانی پوست کاهش پیدا می کند وتعداد و اندازه سلولهای فیبروبلاست که تولید کلا ژن پوست را بر عهده دارند کاهش می یابند. اگرچه به نظر می رسد شلی پوست ناشی از سن بدلیل فقدان آب بروز می کند،اما شواهد عکس این موضوع را نشان می دهد یعنی با افزایش سن از دهه چهار تا نه زندگی، محتوای آب لایه میانی پوست زیادتر می شود.

بالای سن 70 سالگی برخی انواع کلا ژن در درم از بین می روند و رادیکالهای آزاد اکسیژن عوامل مهمی در این تخریب کلاژنی هستند (اثراتUV آفتاب بخصوص). در لایه میانی پوست افراد جوان دستجات کلاژن بخوبی سازمان دهی شده اند و بین این دستجات رشته های الاستین بصورت موازی با سطح پوست قرار می گیرند. رشته های الاستین در حفظ کشیدگی این دستجات کلا ژنی بسیار موثر هستند. با افزایش سن تدریجاً اتصالات رشته های الاستین به هم از بین می رود و پس از 70 سالگی اکثر این رشته ها حالت غیر طبیعی پیدا می کنند.

این تغییرات بر اثر ترکیبی از کاهش تولید الاستین والاستوز (از بین رفتن خاصیت رشته های موجود) بوجود می آیند.

بروز لک های وابسته به سن

در پوست افراد بالای 45 سال تدریجاً لکه های زرد یا قهوه ای که اصطلاحاً “لک کبدی” یا “لک وابسته به سن” نامیده می شوند، بروز می کنند بطوریکه بیش از %50 افراد بالای 40 سال روی پشت دست یا صورت این لک ها را دارند. بروز این لک ها ارتباطی با بیماری کبدی ندارد و به علت تجمع و تکثیر کانونی سلولهای رنگدانه ساز (ملانوسیت) بوجود می آیند.

خاکستری شدن موها

معمولاً از سن 50 سالگی موها شروع به خاکستری شدن می کنند در این زمان نیمی از این افراد %50 موی بدن خاکستری یا سفید دارند ودر مورد سر این نسبت بیشتر است. موهای سینه آقایان که وابسته به آندروژن هستند از نظر تعداد،طول و ضخامت تا دهه پنجم به حداکثر می رسند و از آن به بعد شروع به کاهش می کنند.

موهای زیر بغل و شرمگاهی تا پایان دهه سی زندگی، زیاد می شوند و سپس به سرعت رو به کاهش می گذارند.

غدد پوستی

غدد چربی (سباسه) در اوایل نوجوانی حداکثر هستند و با افزایش سن ترشحات آنها کاهش می یا بد.

غدد زیر بغل (آپوکراین) نیز با افزایش سن تحلیل می روند و بوی کمتری ایجاد می کنند. غدد عرق معمولی نیز با افزایش سن به لحاظ تعداد و ترشحات فعالیتشان کم می شود.

سرعت رشد طولی ناخن تا دهه سوم افزایش می یابد واز حدود سن 25 سالگی رو به کاهش می رود.

با تشکر ،مدیریت سایت کلینیک زیبایی دکتر علی قاسمی

download

درباره نویسنده

drghasemi
خدمات کلینیک زیبایی دکتر علی قاسمی لیپوماتیک, لاغری با لیپوماتیک ,کاشت مو ,کاشت ابرو ,بوتاکس ,لیزر موهای زائد

پاسخ

دو + نه =